2.2.2.2.1 Omgevingsordening

"Niets onthult beter de bijgedachte van een samenleving dan haar voorposten" 

Régis Debray geciteerd door Luc Devoldere*

De architectuur, die voor individu en gemeenschap een teken is dat bindt, zorgt door het stellen van grenzen voor een eerste menselijke ordening in het landschap. Telkens ontstaat hierdoor een grens in ruimte en tijd, waardoor afstand en oriëntatie mogelijk worden. De ruimte is niet meer mateloos, maar herkenbaar en beheersbaar. Architectuur legt daarbij relaties tussen huis, stad en landschap, die samen de 'bestaansruimte' vormen van de mens, en deel uitmaken van grotere gehelen.

De hedendaagse trend is daarentegen eerder gericht op infrastructuur en netwerken, met als gevolg een verregaande versnippering van de (stedelijke) ruimte en daardoor het ontstaan van desoriëntatie, afstand en barrières en tenslotte het verlies van identiteit.

Meer: 2_2_2_2_1_omgevingsordening.pdf (50,8 kB)

Alle publicaties: 2_2_2_2_1_omgevingsordening_leeswijzer.pdf (91 kB)

*"Niets onthult beter de bijgedachte van een samenleving dan haar voorposten schreef Régis Debray, in zijn Eloge des frontières: verwijder je van de hoofdstad als je de diepte in wilt gaan, neem de weg die loopt langs de borstwering": L. Devoldere, Zwerven langs de limes. De randen van het Romeinse Rijk,Amsterdam, 2024, 266.