Met de doorbraak van de landbouw, zo’n 5.000 jaar geleden in het Midden-Oosten, gingen gemeenschappen in nederzettingen (dorpen) wonen, die op hun beurt uitgroeiden tot stadsstaten (de eerste was het Soemerische Uruk). Zij markeerden hun grenzen door beschermende muren, eerst tegen andere stadstaten én daarna vooral tegen de raids die de jagers-verzamelaars uitvoerden tegen hen. Langzamerhand leidde de toenemende organisatie van de samenleving en het ontstaan van complexe beschavingen over grotere oppervlaktes, tot de eerste territoriale staten en later tot uitgestrekte  Rijken (zoals het Assyrische rijk, het Egyptische rijk, het Chinese Rijk). Men ging dan niet alleen de steden, maar ook die Rijken omringen door beschermende muren.