Architectuur brengt een eerste menselijke ordening in het landschap, waardoor een grens ontstaat in ruimte en tijd: de ruimte is niet langer mateloos, maar herkenbaar en beheersbaar. De hedendaagse trend naar netwerking versnippert echter de ruimte, met identiteitsverlies tot gevolg.
Volgens sommigen is er zelfs een deterritorialisering aan de gang; daarbij worden sociaal-hierarchische barrières onzichtbaar of juist heel opvallend (de 'gated communities').
Aan de 'rafels' van het stedelijke landschapsordening kan ook een 'niemandsland' gevormd worden.