“Zolang  er  grenzen bestaan, zal er ook geweld nodig zijn om die te beschermen” 

Itamar Mann*

Het beheer van de grens behelst uiteraard ook de controle over wat of wie er passeert of wil passeren.

Want zodra een grens getrokken is, is er natuurlijk ook de mogelijkheid van overschrijding in één of andere vorm.

De controle van het verkeer, om fiscale redenen door douaniers, vormt een belangrijke reden voor grensbeheer. Voor de controle van het personenverkeer c.q. de veiligheid (inclusief de volksgezondheid) zijn er grenswachten.

[de gevolgen van grenscontroles ondervond de Zwitserse publicist Aldo Dami aan den lijve: 2_1_4_2_controle_anekdote.pdf (54,3 kB) ]

De (militaire) grensverdediging is dan weer de elementairste vorm van grensbeheer.

Dat alles heeft uiteraard invloed op de zgn. onderbrekingsfactor die de grens heeft.

Recente publicaties

Mau (S.), Sortiermaschinen. Die Neuerfindung der Grenzen im 21. Jahrhundert, München, 2021.

Over grenzen als vectoren-bundels die ‘sorteren’ tussen ‘gewenste’ en ‘ongewenste’ mensen. Terwijl de mobiliteit de afgelopen decennia steeds meer toenam over ogenschijnlijk steeds meer open grenzen, vond er een tegengestelde evolutie plaats die veel minder opvalt: de grenscontrole is immers massief toegenomen, niet alleen door de bouw muren en de militarisering van de grenzen, maar vooral door de installatie van digitale grenzen (de ‘smart borders’), die zelfs los van het territorium kunnen fungeren.

Alle publicaties 2_1_4_2_0_controle_leeswijzer.pdf (41 kB)

*Itamar Mann (Universiteit van Haïfa), in: K. Goethals, Continent op drift, in De Standaard Weekblad, 5 december 2020, 24.